Azərbaycanca (AZ)
Deutsch (DE)
Lietuva (LT)
Türkçe (TR)
Osmanlı padişahları, Osmanlı İmparatorluğu'nun Osmanlı Hanedanı soyuna mensup hükümdarlarıdır. Padişahın yetki ve sınırlarını demokratik anayasal monarşi çerçevesinde tanımlayan Birinci (1876-1878) ve İkinci Meşrutiyet (1908-1920) dönemlerinin dışında, otokratik mutlak monarşi ile hükümdarlık etmişlerdir.
| Osmanlı İmparatorluğu Padişahları | |
|---|---|
| Eski Monarşi | |
| İmparatorluk | |
 | |
| Osmanlı İmparatorluğu arması | |
 | |
| Osman Gazi'den V. Mehmed'e kadar Osmanlı İmparatorluğu padişahları montajı | |
| İlk hükümdar | Osman Gazi |
| Son hükümdar | VI. Mehmed |
| Unvan | Sultân-ı Âzam Sultân-es Selâtin Hüdâvendigâr Hakan Kağan İslam Halifesi Kayser-i Rum Kendi unvanı |
| Resmi konum | İstanbul’daki saraylar:
|
| Monarşi başlangıcı | 1299 |
| Monarşi sonu | 1 Kasım 1922 |
| Osmanlı Padişahı | |
|---|---|
 Osmanlı sultanının kişisel bayrağı (19-20. yüzyıl) (Tuğra sultanlara göre değişir.) | |
| Resmî ikamet | 1299-1335: Söğüt 1335-1365: Bursa 1365-1453: Edirne 1453-1922: İstanbul |
| İlk sahibi | Osman Gazi |
| Oluşum | 1299 |
| Son sahibi | VI. Mehmed |
| Kaldırılma | 1 Kasım 1922 |
İlk başlarda Osmanlı Beyliği Bursa'dan yönetilirken, 1365'te Edirne başkent oldu. Son olarak da Bizans İmparatorluğu'ndan alınan İstanbul başkent yapıldı. Böylece imparatorluk oldu. İlk yılların anlatımında efsane ve gerçeği ayırmanın zor olması nedeniyle değişen konular olmuştur; buna rağmen çoğu çağdaş tarihçi, Osmanlı Beyliği'nin aşağı yukarı 1299 yılında ortaya çıktığını ve kurucusunun Oğuz Türklerinin Kayı boyundan gelen Osman Gazi olduğunu kabul eder. Osmanlı İmparatorluğu 16 ve 17. yüzyıllarda zirvedeyken, kuzeyde Macaristan, güneyde Somali, batıda Cezayir ve doğuda Irak'a kadar uzanmıştır. Ekonomik, sosyal, siyasi, askerî ve teknolojik geri kalmışlığın sonucu imparatorluk duraklama ve dağılma dönemlerini yaşadı; I. Dünya Savaşı'nda yenilgiye uğraması sonucu tarih sahnesinden silindi. İmparatorluğun İtilaf Devletleri tarafından bölünmesi ve ardından gelen Kurtuluş Savaşı Türkiye Cumhuriyeti'nin doğmasına yol açtı.
Osmanlı devlet teşkilatı
Osmanlı İmparatorluğu var olduğu süre boyunca monarşi ile yönetilmiştir. Sultan, hiyerarşik Osmanlı sisteminde, siyasi, askerî, hukuki, sosyal ve çeşitli başlıklarda en üstteydi. Teorik olarak sadece Allah'a ve yerine getirmesi gereken "Allah'ın yasaları"na (İslam'daki şeriat) karşı sorumluydu. Onun ilahi görevi İran-İslam başlıklarına yansıtılan "Allah'ın yeryüzündeki gölgesi" (zill Allah fi'l-âlem) ve "yeryüzünün halifesi" (halife-i ru-yi zemin) olmaktı. Tüm devlet dairesi onun hükmündeydi ve verdiği her karar ferman adı verilen kararnamede yayımlanırdı. Başkomutandı ve tüm yurttaki resmî ünvanıydı. 1453'te İstanbul'un Fethi'nden sonra kendilerini Roma İmparatorluğu'nun vârisi olarak görürlerdi bu nedenle ara sıra Kayser ve İmparator ünvanını kullanırlardı. 1517'de Mısır'ın Fethi'nden sonra I. Selim halife ünvanını da benimsedi. Böylece evrensel Müslüman hükümdarı olduğunu iddia etti. Yakın zamanlarda Osmanlı hükümdarları tahta çıkmada Avrupa hükümdarlarının taç giyme törenine eşdeğer olarak Osman'ın Kılıcı ile kuşatılırdı. Kuşatılmayan sultanın çocukları verasete uygun değildi.
Teoride ve ilkelerde teokratik ve salt olmasına rağmen, uygulamada padişahın yetkileri sınırlıydı. Siyasi kararlarda hanedanın önemli üyelerinin görüş ve tutumlarını dikkate alırdı, bürokratik ve askerî kuruluşlarda aynı zamanda dinî liderlerdi. 17. yüzyıldan bu yana, imparatorluk uzun süren durgunluk dönemine girdi, bu dönemde sultanlar çok güçsüzleştiler. Birçoğu güçlü Yeniçeri Ocağı tarafından tahttan indirildi. Tahta geçmesi yasaklı olmasına rağmen Harem - özellikle hükümdarın annesi (Valide Sultan olarak da bilinir) - sahne arkası önemli politik rollerde kadınlar saltanatı dönemi boyunca etkili oldu.
Sultanların azalan güçleri ilk sultanların ve sonrakilerin saltanat uzunluklarının farklılığından dolayı kanıtlandı. I. Süleyman, imparatorluğu 16. yüzyılda doruk noktasına çıkaran ve 46 yıllık saltanatıyla Osmanlı tarihinin en uzun süre tahtta kalan padişahıydı. V. Murad, 19. yüzyıl gerileme döneminde kayıtlardaki en kısa tahtta kalan padişahtı. Saltanatı sadece 93 gün sürdü. Parlamenter monarşi V. Murad'ın varisi II. Abdülhamid, imparatorluğun son mutlak ve ilk anayasal monarşi hükümdarı, zamanında resmîleşti. Günümüzde Osmanlı hanedan reisi Harun Osmanoğlu'dur.
Padişahların listesi
Aşağıdaki tablo Osmanlı sultanlarını ve son Osmanlı halifesini tarihe göre sıralanmış olarak listeler. Tuğralar kaligrafik mühür ya da Osmanlı sultanları tarafından kullanılan imzalardır. Tuğralar tüm resmî belgelerde, sikkelerde ve daha önemlisi padişahın portresinin belirlenmesinde kullanılırdı. "Notlar" sütunu padişahların ebeveynlerini ve kaderlerini içerir. Padişahın saltanatının sonu doğal ölümle bitmediği zaman nedeni kalın gösterilir. İlk hükümdarlar için genellikle saltanatının sonu ve varîsinin tahta çıkması arasında bir zaman vardır. Bunun nedeni tarihçi Quataert'e göre bu dönemde Osmanlı'da uygulanan en yaşlı olan erkeğin değil en uygun olan oğlun tahta geçmesidir. Sultan öldüğünde, bir galip çıkana kadar tüm oğulları savaşmak zorundaydı. Bundan dolayı iç çatışma meydana gelmiş ve kardeş katli gerçekleşmiştir. Sultanın ölüm tarihi bu nedenle her zaman varîsin tahta geçmesiyle aynı tarihte değildir. 1617'de şehzade sistemi, en uygun olan oğlanın tahta geçmesi yerine yaşça en büyük olan erkeğin tahta geçtiği sistemle (ekberiyet sistemi) değişmiştir. Bu sistemle birlikte, tahta ailenin en büyük erkeği geçmiştir. Bu da 17. yüzyıldan bu yana, neden ölen sultanın yerine nadiren kendi oğlunun, genellikle amca ya da kardeşinin geçtiğini açıklar. En büyük olan erkeğin tahta geçtiği sistem (ekberiyet sistemi), 19. yüzyılda alınan başarısız sonuçlara rağmen saltanatın sonuna kadar sürmüştür.
| Sıra | Padişah | Portre | Tahta gelişi | Tahttan inişi | Saltanat süresi | Tuğra | Notlar |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | I. Osman Gazi, Bey |  | y. 1299 | y. 1326 | 27 yıl | - |
|
| 2 | Orhan Gazi, Bey |  | y. 1326 | y. 1359 | 33 yıl |  |
|
| 3 | I. Murad Hüdâvendigâr, Şehit, Gazi (1383'ten sonra Sultan) |  | y. 1359 | 1389 | 30 yıl | |
|
| 4 | I. Bayezid Yıldırım, Sultân-î İklim-i Rûm | | 1389 | 1402 | 13 yıl | |
|
| Fetret Devri (20 Temmuz 1402 – 5 Temmuz 1413) | |||||||
| - | İsa Çelebi | | 1403–1405 (Batı Anadolu Bölgesi Sultanı) | 1406 | - | - |
|
| - | Emir Süleyman Çelebi Rumeli'nin ilk sultanı | | 20 Temmuz 1402 | 17 Şubat 1411 | - | |
|
| - | Musa Çelebi Rumeli'nin ikinci sultanı | | 18 Şubat 1411 | 5 Temmuz 1413 | - | - |
|
| - | I. Mehmed Anadolu Sultanı | | 1403–1406 (Doğu Anadolu Bölgesi Sultanı) 1406–1413 (Anadolu Sultanı) | 5 Temmuz 1413 | - | - |
|
| Saltanat yeniden başladı. | |||||||
| 5 | I. Mehmed Çelebi, Kirişçi | | 1413 | 1421 | 8 yıl | |
|
| 6 | II. Murad Koca Sultân, Gazi | | 1421 | 1444 | 23 yıl | |
|
| 7 | II. Mehmed | | 1444 | 1446 | 2 yıl | |
|
| - | II. Murad Koca Sultân, Han, Gazi, Muradî | | 1446 | 3 Şubat 1451 | 5 yıl | |
|
| - | II. Mehmed Fâtih Sultân Mehmed Han, Kayser-i Rûm, Ebû'l Feth | | 3 Şubat 1451 | 3 Mayıs 1481 | 30 yıl | |
|
| 8 | II. Bayezid Sultân Bayezid-î Velî, Han, Gazi, Adlî | | 19 Mayıs 1481 | 25 Nisan 1512 | 31 yıl | |
|
| 9 | I. Selim Yavuz Sultân Selim, Han, Gazi, Selîmi | | 25 Nisan 1512 | 21 Eylül 1520 | 8 yıl | |
|
| 10 | I. Süleyman Kanûnî Sultân Süleyman, Han, Muhteşem, Muhibbî | | 30 Eylül 1520 | 7 Eylül 1566 | 46 yıl | |
|
| 11 | II. Selim Sarı | | 29 Eylül 1566 | 21 Aralık 1574 | 8 yıl | |
|
| 12 | III. Murad Murâd-i Sâlis, Muradî | | 22 Aralık 1574 | 16 Ocak 1595 | 21 yıl | |
|
| 13 | III. Mehmed Mehmed-i Sâlis, Adlî | | 27 Ocak 1595 | 20 ya da 21 Aralık 1603 | 8 yıl | |
|
| 14 | I. Ahmed Ahmed-i Evvel, Bahtî | | 21 Aralık 1603 | 22 Kasım 1617 | 14 yıl | |
|
| 15 | I. Mustafa Deli | | 22 Kasım 1617 | 26 Şubat 1618 | 96 gün | |
|
| 16 | II. Osman Genç, Şehit, Farisî | | 26 Şubat 1618 | 19 Mayıs 1622 | 4 yıl | |
|
| - | I. Mustafa | | 20 Mayıs 1622 | 10 Eylül 1623 | 1 yıl | |
|
| 17 | IV. Murad Bağdat Fâtihi, Sahib-î-Kıran, Murâdî, Gazi | | 10 Eylül 1623 | 8 ya da 9 Şubat 1640 | 17 yıl | |
|
| 18 | İbrahim Girit Fâtihi, Asabî, Şehit | | 9 Şubat 1640 | 8 Ağustos 1648 | 8 yıl | |
|
| 19 | IV. Mehmed Avcı | | 8 Ağustos 1648 | 8 Kasım 1687 | 39 yıl | |
|
| 20 | II. Süleyman Süleymân-i Sânî, Gazi | | 8 Kasım 1687 | 22 Haziran 1691 | 4 yıl | |
|
| 21 | II. Ahmed Ahmed-i Sânî, Gazi | | 22 Haziran 1691 | 6 Şubat 1695 | 4 yıl | |
|
| 22 | II. Mustafa Mustafâ-yi Sânî, İkbâlî, Gazi | | 6 Şubat 1695 | 22 Ağustos 1703 | 8 yıl | |
|
| 23 | III. Ahmed Lâle Devri Pâdişâhı, Ahmed-i Sâlis, Necib, Gazi | | 22 Ağustos 1703 | 1 ya da 2 Ekim 1730 | 27 yıl | III. Ahmed tuğrası |
|
| 24 | I. Mahmud Sebkatî, Gazi | | 2 Ekim 1730 | 13 Aralık 1754 | 24 yıl | |
|
| 25 | III. Osman Osmân-ı Sâlis, Sofu | | 13 Aralık 1754 | 29 ya da 30 Ekim 1757 | 3 yıl | |
|
| 26 | III. Mustafa Mustafa-i Sâlis, Cihangir, İlk Yenilikçi, Gazi | | 30 Ekim 1757 | 21 Ocak 1774 | 17 yıl | |
|
| 27 | I. Abdülhamid Abdü'l-Hâmîd-i Evvel, Islâhatçı, Gazi | | 21 Ocak 1774 | 6 ya da 7 Nisan 1789 | 15 yıl | |
|
| 28 | III. Selim Selîm-î Sâlis, Bestekâr, İlhamî, Şehit | | 7 Nisan 1789 | 29 Mayıs 1807 | 18 yıl | |
|
| 29 | IV. Mustafa | | 29 Mayıs 1807 | 28 Temmuz 1808 | 1 yıl | |
|
| 30 | II. Mahmud Mahmud-u Sânî, İnkılâpçı, Gazi | | 28 Temmuz 1808 | 1 Temmuz 1839 | 31 yıl | |
|
| 31 | Abdülmecid Tanzimâtçı, Gazi | | 1 Temmuz 1839 | 25 Haziran 1861 | 22 yıl | |
|
| 32 | Abdülaziz Bahtsız, Şehit | | 25 Haziran 1861 | 30 Mayıs 1876 | 15 yıl | |
|
| 33 | V. Murad Deli | | 30 Mayıs 1876 | 31 Ağustos 1876 | 93 gün | |
|
| 34 | II. Abdülhamid Abdü'l Hamîd-i Sânî, Gazi | | 31 Ağustos 1876 | 27 Nisan 1909 | 33 yıl | |
|
| 35 | V. Mehmed Reşâd | | 27 Nisan 1909 | 3 Temmuz 1918 | 9 yıl | |
|
| 36 | VI. Mehmed Vahîdüddîn | | 4 Temmuz 1918 | 1 Kasım 1922 | 4 yıl | |
|
| Osmanlı Halifeliği Türkiye (Cumhuriyeti) Devleti'nin denetiminde varlığını sürdürdü (1922-1924) | |||||||
| - | II. Abdülmecid (Son Osmanlı Halifesi) | | 18 Kasım 1922 | 3 Mart 1924 | 2 yıl | - |
|
Soyağacı
| Oğuz Kağan Han | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Gün Han | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kayı boyu | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Saçıkaralılar | Kurtlu | Kızılkeçili | Karakeçili | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Atçekenler (Tanrıdağı Türkmenleri) | Sarıkeçili | Haculu | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kaya Alp | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Süleyman Şah | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ertuğrul Gazi | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Osman Gazi | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Orhan Gazi | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Murat | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Bayezid | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Mehmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Murat | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Mehmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Bayezid | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Selim | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Süleyman | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Selim | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| III. Murad | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| III. Mehmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Ahmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Mustafa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Osman | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| IV. Murad | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| İbrahim | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| IV. Mehmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Süleyman | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Ahmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Mustafa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| III. Ahmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Mahmud | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| III. Osman | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| III. Mustafa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| I. Abdülhamid | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| III. Selim | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| IV. Mustafa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Mahmud | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Abdülmecid | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Abdülaziz | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| V. Murad | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| II. Abdülhamid | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| V. Mehmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| VI. Mehmed | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kronolojik yönetim şeması
Ayrıca bakınız
- Şehzade
- Valide Sultan
- Osmanlı Hanedanı
- Osmanlı padişah eşleri
- Osmanlı padişah anneleri
- Osmanlı padişahlarının gömüldükleri yerler listesi
Notlar
- a1 2 : Osmanlı hükümdarının tam ünvanı kendinden olan çeşitli ünvanlar ve yüzyıllar boyunca değişen ünvanlar gibi karışıktı. Sultan ünvanı ilk hükümdarlardan beri sürekli kullanılırdı. Çünkü bu Müslüman dünyasında yaygındı. Osmanlılar hızla diğer Müslüman hükümdarlardan kendilerini ayırmak için değişik varyasyonları da kabul ettiler. Üçüncü Osmanlı hükümdarı I. Murad kendi ünvanları olan Sultân-ı Âzam (en yüce sultan/sultanların en büyüğü), Hakan (en yüce han/hanların en büyüğü) ve Hüdâvendigâr'ı (en yüce imparator imparator/imparatorların en büyüğü/en yüce hükümdar/hükümdarların en büyüğü) kullandı. Anadolu Selçuklu Hanedanı'nı ve İlhanlılar sırasıyla bu ünvanları kullandılar. Oğlu I. Bayezid Rumların sultanı ünvanını benimsedi. Rum, Roma İmparatorluğu'na atfen eski bir İslamî addı. Osmanlılar yönetimindeki İslam ve Orta Asya miraslarının birleşimi ünvanın benimsenmesi Osmanlı hükümdarlarının standardı hâline geldi: Sultan [Adı] Han. Osmanlı'nın batıda en sık sultan ünvanını çağrıştırmasına rağmen, Türkiye'deki insanlar genellikle Osmanlı Hanedanı'nın hükümdarlarını tanımlarken padişah ünvanını kullanırlar. Osmanlı sultanının tam ünvanı bir zamanlar imparatorluğun sınırlarında stabilize oldu:
"Osmanlı Ailesi'nin hükümdarı, Sultân-es Selâtin (Sultânların Sultânı), Kağan (Hanların Hanı), Müminlerin Halifesi, Mekke, Medine ve Kudüs şehirlerinin hizmetçisi, İstanbul, Edirne ve Bursa başkentlerinin, Şam ve Mısır'ın, tüm Azerbaycan'ın, Mägris'in, Barkah'ın, Kayravan'ın, Halep'in, Irak'ın, Arabistan'ın ve Ajim'in, Basra'nın, Lahsa Eyaleti'nin, Dilen'in, Rakka'nın, Musul'un, Partlar'ın, Diyarbakır'ın, Kilikya'nın ve Erzurum, Sivas, Adana, Karaman, Van, Barbarya, Habeş, Tunus, Trablusgarp, Şam, Kıbrıs, Rodos, Girit, Mora vilayetlerinin, Akdeniz'in, Karadeniz'in, Anadolu'nun, Rumeli'nin, Bağdat'ın, Kürdistan'ın, Yunanistan'ın, Türkistan'ın, Tartarî'nin, Çerkesya'nın, Kabarda'nın iki bölgesinin, Gürcistan'ın, Kıpçaklar ovasının, Tatarlar'ın, Kefe'nin ve tüm komşu ülkelerin, Bosna'nın, Belgrat'ın, Sırbistan'ın, Arnavut'un, Eflak'ın ve Boğdan'ın, bunların yanı sıra tüm bağlı yerler ve sınırlar ve birçok ülke ve şehirler'in padişahı"
- b^: Osmanlı hilâfeti manevi gücü, saltanat ise dünyevi gücü temsil eder. Osmanlı tarihyazımına göre, I. Murad hükümdarlığı sırasında (1362-1389) halife ünvanını benimsemiş, I. Selim ise 1516-1517'de Mısır'ı fethederken halifelik otoritesini güçlendirmiştir. Ancak, modern akademisyenler arasında genel kanı, Osmanlı hükümdarlarının Mısır'ın fethinden önce, Balkanların çoğunu Osmanlı egemenliği altına alan ve 1383'te sultan ünvanını tesis eden I. Murad'ın (1362-1389) hükümdarlığı döneminde halife ünvanını kullandıkları yönündedir. Halen, halifeliğin iki buçuk yüzyıl boyunca "ortadan kaybolduğu", ancak 1774'te Osmanlı İmparatorluğu ile Rusya İmparatoriçesi II. Katerina arasında imzalanan Küçük Kaynarca Antlaşması ile yeniden canlandığı kabul edilmektedir. Antlaşma, Osmanlıların halifelik iddiasının ilk uluslararası tanınmasını işaret ettiği için son derece sembolikti. Antlaşma, Osmanlı İmparatorluğu'nun Kırım Hanlığı'nı kaybettiğini resmen ilan etmesine rağmen, Osmanlı halifesinin Rusya'daki Müslümanlar üzerindeki dinî otoritesinin devam ettiğini de kabul ediyordu. 18. yüzyıldan itibaren Osmanlı padişahları, Avrupa emperyalizminin yayılması karşısında imparatorluğun Müslüman tebaası arasında ümmetçi duyguları harekete geçirmek için halifelik statülerini giderek daha fazla vurgulamaya başladılar. 1914'te Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'na İttifak bloku yanında dahil olmasıyla Halife V. Mehmed İtilaf blokuna mensup düşmanlarına karşı cihat ilan ederek Fransa, Britanya ve Rusya imparatorluklarının Müslüman tebaalarını isyana teşvik etti ancak başarısız oldu. II. Abdülhamid halifelik ünvanını en çok kullanan Osmanlı padişahıydı ve Filipinler ve Sumatra gibi uzak yerlerde bile birçok Müslüman devlet başkanı tarafından halife olarak tanınıyordu. İddiasını 1876 Anayasası'na (4. Madde) koydu.
- c1 2 : Tuğralar 36 Osmanlı padişahının 35'i tarafından kullanıldı, 14. yüzyılda I. Orhan tarafından başlatıldı, iki farklı belgede tuğrası bulundu. Tuğrası olmayan padişah I. Osman'dı. Son Osmanlı halifesi Abdülmecid de devlet başkanı sıfatı taşımadığı için kendine ait bir tuğradan yoksundu (bu konum Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal tarafından düzenlendi), sadece dinî bir semboldü.
- d^: Fetret Devri, Osmanlı İmparatorluğu'nun 1402'den 1413'e kadar süren kaos dönemi oldu. Ankara Muharebesi'ndeki (20 Temmuz 1402) yenilgi ve sonrasındaki I. Bayezid'in Timur tarafından yakalanmasından sonra başlamıştır. Yıldırım Bayezid'in oğulları 10 yıl savaşmış ve 1413'te I. Mehmed'in tartışmasız zaferiyle son bulmuştur.
- e^: Saltanat resmen 1 Kasım 1922'de kaldırıldı. Sultan VI. Mehmed 17 Kasım'da İngiliz savaş gemisi HMS Malaya ile Malta'ya kaçtı. Bu olay Osmanlı Hanedanı'nın sonu oldu. 18 Kasım'da, Türkiye Büyük Millet Meclisi VI. Mehmed'in kuzeni Abdülmecid'i halife olarak seçti.Osmanlı Devleti'nin resmî sonu Lozan Antlaşması aracılığıyla ilan edildi (24 Temmuz 1923). Yeni tanınan "Ankara Hükûmeti", eski İstanbul bazlı hükûmet değil, hak sahibi ve ardılı oldu. Türkiye Cumhuriyeti TBMM tarafından 29 Ekim 1923'te Mustafa Kemal'in ilk cumhurbaşkanı olmasıyla ilan edildi. Abdülmecid'in kukla olmasına rağmen herhangi bir siyasi gücü yoktu, 3 Mart 1924'te TBMM tarafından halifeliğin kaldırılmasına kadar konumunu korudu.VI. Mehmed daha sonra Hicaz'da tekrar halife olmaya çalıştı ama başarısız oldu.
vikipedi, wiki, viki, wikipedia, ansiklopedi, kitap, makale, oku, ücretsiz indir, osmanlı padişahları listesi hakkında bilgi. osmanlı padişahları listesi nedir? osmanlı padişahları listesi ne demek?